هندى در كنزالعمال ج 6 ص 157 و خطيب بغدادى در ج 14 تاريخ ص 321 و فخررازى در ج 1 تفسير ص 111 و راغب در محاضرات الادباء ، ج 2 ، ص 113 و ابن قتيبه ، در الامامهء و السياسه ، ج 1 ، ص 68 و ديگران نقل كرده‌اند . على ( ع ) مع القرآن نظير اين ، جملهء ديگر پيامبر ( ص ) است كه فرمود : « على مع القرآن و القرآن مع علىّ لن يفترقا حتى يردا علىّ الحوض ، على منّى و أنا من على . من سبّه فقد سبّنى و من سبّنى فقدسبّ الله . » اين حديث را حاكم ، در مستدرك ، ج 3 ، ص 124 و در كنزالعمال ، ج 6 و ابن حجر مكى در صواعق ص 74 و سيوطى در تاريخ الخلفا ص 116 و نسائى در خصائص ، . . . و نقل كرده‌اند ) . يكى از راويان اين حديث ابوهريره مى باشد لكن وقتى معاويه دستور داد در مذمت على ( ع ) هر چه مى توانند حديث جعل كنند همين ابوهريره در مسجد كوفه از پيامبر ( ص ) نقل كرد : « هر پيامبرى حرمى دارد و حرم من مدينه است هر كس در مدينه كار خلافى كند ملعون خدا و ملائكه و همهء مردم باشد ، سپس مىگويد : من نزد خدا شهادت مىدهم كه على ( ع ) در مدينه كار